ప్రేమ

బాల్యంలో

అమ్మా నాన్న ప్రేమ

కౌమారంలో స్నేహితుల ప్రేమ

యవ్వనంలో అమ్మాయితో ప్రేమ

ప్రౌడ వయస్సులో బంధువుల ప్రేమ

ముసలి వయస్సులో పిల్లల ప్రేమ

పొందలేని జీవితం ఓ నరకం

పొందిన జీవితమే సాపల్యం ..!

                                              కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై

   

స్నేహం

ఆర్ట్ - యం గణేష్ కుమార్

దూరాలను దరిచేర్చి
భావాలను చేరవేసే
సాధనాలు వున్నప్పుడు
దేశాల సరిహద్దులను
స్నేహం చెరిపివేస్తుంది!
మిత్రమా ......
ఊసులు యంటినా కేబుల్లై
అడుగడుగునా పెనవేస్తున్నాయి
బాసల భావాలు సంక్షిప్త సందేశాలై
రింగ్ టోన్లై నిడురలేపుతున్నట్టే
ఎవరికివారం చెల్లా చెధురైనా
నడిపే చోదక శక్తి ఒకటే కదా
అంతా ఒకే వైపు అడుగులు వేస్తున్నట్టే జీవితాలు చిగురులై మొలకెత్తి
కొమ్మలు రేమ్మలుగా విస్తరిస్తూవుంటే
సంకుచిత భావాజాల కత్తితో తుంచ లేము  కదా
మోడుబారిన కొమ్మలలో కోయిలను వెతకడం
ఎడారి ఇసుక తిన్నెలలో సేద దీర్చు సరోవరాలు వెదకడం
మనం నిత్యం చేస్తున్నాము ..
జీవనం యాంత్రికమైన చోట
మనిషి తత్వాన్ని తట్టిలేపే పిలుపు ఓ మొబైల్ అవ్వొచ్చు
గమ్యం చేరలేని ఎన్నో ఓడలలు
తీరాలై రమ్యమైన ఆతిద్యం ఇచ్చేదే ఓ చాటింగ్ అవ్వొచ్చు
మనిషంటే ..మౌనం కాదు ..
మనిషంటే ..ముడుచుకు పోవడం కాదు ..
మనిషంటే ఎన్నో భావాలకు ప్రతిబింబం !
మనిషంటే స్నేహం ఊపిరిన నిండుదనం !!

                                            కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై

దృశ్యం

పల్లె పొలాలలో  రైతు ఎద్దులతో

దుక్కి దున్నే  దృశ్యం ముందు
ట్రాక్టర్ తో దుక్కి దున్నే దృశ్యం వెల వెలా పోతుంది ..
బిడ్డకి అమ్మ పాలు ఇచ్చే దృశ్యం ముందు
ఆయా బుడ్డి పాలు పట్టే దృశ్యం వెలసి పోతుంది ..

నారుమడిలో నాట్లు వేస్తున్న

పల్లె పడుచుల దృశ్యం ముందు
ఒత్తిడితో కంప్యూటర్ లో హడావిడిగా పనిచేస్తున్న

లేటెస్ట్ అమ్మాయిల దృశ్యం చిన్నబోతుంది !!
జట్టుగా నింగికి ఎగిరే కొంగల గుంపు ముందు
విమానాల రొదలు వికారం కల్పిస్తాయి ..
ఏదైనా అంతే

జీవితం సహజంగా ఉంటేనే అందగిస్తుంది

కృతిమంగా ఉంటే మనిషికి మిషన్ కు తేడా ఏమివుంటుంది !

సహజంగా ఉండే ప్రకృతి అందానిస్తుంది! ఆహ్లాదాని ఇస్తుంది !

సహ జీవన సౌందర్యం  బతుకుకోక అర్థాన్ని కల్పిస్తుంది !                                              -కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై

ప్రణయ నాయక !

 

ఆకాశంలో  నీలిమేఘాలు

నీ ప్రేమ సందేశాన్ని

తీసుకు వచ్చాయేమో 

నీ రూపు ధరించి  నీలాగే నవ్వుతూ 

నేను ఎటు వెళితే అటు వస్తున్నాయి ..

నీవు కాళిదాసు మేఘ సందేశానివే సుమా

మండుటెండ కూడా మంచులా కురుస్తూ ..

చెమటై తడిచిన శరీరాన్ని చల్లబరుస్తోంది ..

నీ తలపు ఒక్కటి వుంటే చాలు 

దారి చూపని చిక్కటి చీకటి చుట్టూ వున్నా 

నీ నవ్వులు శరత్చంద్రికలు కురిపిస్తాయి ..

నీ పిలుపు మళ్లీ మళ్లీ వినిపిస్తూవుంటే 

నా చెవులకు అది కర్ణాటక సంగీతమే కదా

నీ అందేలా సవ్వడి దగ్గర అవుతుంటే 

నీ గాజుల గల గలలు ,

నాలో ఆలోచనలను తట్టిలేపుతున్నాయి 

కన్నులు నావయినా దాని చూపు నీవే కదా

కలం నేనైనా పొంగివచ్చే కవిత నీవే కదా

జీవితం నాదైన దానికి అర్థం పరమార్థం నీ ప్రేమ కదా.

స్వాగాతమా నా స్వగతమా..

నీకే అంకితం ఈ నా జీవితం!

సహచరీ , నా శ్వాసమయీ 

నీవే నా ప్రణయ నాయకవు!!

                     కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై
 

కూలిన మానవ రాజ సౌధాలు

పరిచయం అక్కరలేని

నిలువెత్తు రాజసౌధాలు అవి

ముష్కరుల దొంగ దెబ్బకు

పెను విషాదమై నేలకూలడం

మానవజాతి చరిత్రలో పెను విషాదం ..!

దుమ్ము దూళిగా వేలమంది ప్రాణాలు

గాలిలో కలిసిపోతుంటే

టి వి ల ముందల చేష్టలుడి పోయాము ..

ఉగ్రవాదమో ఉన్మాదమో  ..

ఊపిరి తీయడంకోసమే అవి పుట్టడం 

అనాగరికతకు నిదర్శనం ..

ట్విన్ టవర్లు నేడు లేవు

దాన్ని కూల్చిన  వారూ నేడు లేరు

ఉగ్రవాదంపై యుద్ధం ప్రకటించిన

అమెరికాకు చెడు అనుభవాలే ..

అది ఎవ్వరైనా....

ప్రాణం తీయడం రాక్షతత్వం ..

మతాల మౌడ్యాలు హింసను భోదిస్తుంటే

ప్రవచనాలు సంకుచితా కుడ్యాలు అయినప్పుడు .

మనిషి ప్రాణాలు తీసే యముదవుతున్నాడు ..

మనం శాంతిని కోరుకుంటే ..

మూల కారణాలను అన్వేషిద్దాం

వేర్లను వదిలేసి కొమ్మలను నరికితే

విష వృక్షాలు మరణించవు

అవి విష నాగుల్ని పుష్పిస్తాయి ...

                    కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై

అమెరికా అల్లుడు !

సూటూబూటు వేసుకొని 

సాఫ్ట్ వేర్ ఇంజీనీర్ అంటే 

ఎగబడి అల్లుడి కాళ్ళు కడిగి 

లక్షల కట్నాలు ఇచ్చి 

కన్న కూతురిని కట్టబెట్టారు ..

మూడునెలలు తిరుగకుండానే  

శవమైన కూతురు ఇంటికొస్తే 

గుండెలు పగిలి కన్నీరై కరిగి పోయారు !

దుఃఖంలో మునిగిన వాళ్ళను ఓదార్చలేక 

అల్లుడిని దండించలేక బందువులు కుంగిపోయారు ..

ఆకాశానికి నిచ్చెన వేయడమెందుకు...

కర్మ అనే పాము మింగితే జారి పడదమెందుకు 

దూరపు కొండలు నునుపుగానే కనిపిస్తాయి!

మన తాహతును   మరవకండి !

దూరలోచానలేక ముందుకు నడవకండి !!

                                  కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై

రాళ్ళబతుకు !



Art by M. Ganesh Kumar

 చినుకు రాలితేనే చిగురు
పంటకైనా ..బతుకైనా ...!
రాళ్ళ సీమ అనాలో
రాయలసీమ అనాలో .కాని
నెత్తిన సమస్యల సూర్యుడు మాత్రం ఎప్పుడూ ఉగ్ర రూపుడే ...
ఎడారికన్నా దుర్భరమైన జీవనాల సీమ
డొక్కలు ఎండిన పశువుల కలేబాల గొడ్డు సీమ ..
కన్నీరు కూడా ఇంకిపోయి
నమ్ముకున్న భూమిలోనే నట్టేట మునిగిపోయి
మేఘాల కరుణకై అంగలార్చిన
బడుగు బతుకుల వ్యధ సీమ
ఒకనాడు రత్నాలు రాసులు పోసిన చోట
పాక్షన్ పగలతో కత్తులు నూరుకుంటున్నారు ...
తమకు తామే   బందీగా మారి
చిత్రవధలు అనుభవిస్తున్నారు ..
శాపమో , పాపమో తెలియదు కాని
పల్లె అంటే ఇక్కడ పచ్చదనం కాదు
పగల మేఘాలు అల్లుకున్న పౌరుష సీమ
మనిషి అంటే ఇక్కడ మానవత కాదు
కౌర్యం కమ్ముకున్న తర తరాల జాడ్యపు జాడ .
మరో ప్రక్క  కల్మషం ఎరుగని
నమ్మితే ప్రాణం ఫణంగా పేట్టే దాత !
పంతాలకు పట్టింపులకు పోతూ
తనను తానే సమాధి చేసుకుంటున్న వాడు ..
సీమలో మానవత చినుకులు కురిసి
ప్రతి మదిలో శాంతి శౌభాగ్యాలు చిగురించాలి ..
                          కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై