ఎటుపోతున్నాం

పరమాణువులు కలిస్తేనే అణువని

అణువులు కలిస్తేనే ఏదైనా రూపమని

నేర్చుకున్నాం ..మరి ఇదేమిటి

మనలో మనమే విడిపోతున్నాం

గమ్యం చేరేంతలోనే ఏమైంది

ఎవరి దారి వారు చూసుకుంటున్నాం

మనం వెలుతున్నది ముందుకా వెనక్కా

ఓ సారి చూసుకుందాం

మానవతా రెమ్మలు విరుచుకుని

మమతల కొమ్మలు నరుక్కొని ఎటు పోతున్నాం

కీలెరిగి వాత పెట్టమన్నట్టు

రోగం ఏదో తెలుసుకొని మందెయ్యాలిగా

మరి ఇదేమిటి  రోగమొకటయితే మందొకటి వేస్తున్నాం

కులాల వాటాలు లెక్క కట్టి మ్యూజిక్ ఛైర్ ఆట ఆడుకుంటున్నాం

పాలన గాలికొదిలేసి ప్రగల్బాలు అవసరమా

చివరికి మిగేలేది శూన్యమని తెలియదా

ఇంకా ఎందుకొరకు యాతనపడుతున్నాం

స్వేచ్చ అంటే ప్రక్కవాడి ముక్కుకు

తగలకుండా ఇష్టప్రకారం నడవమనీ

వాక్ స్వాతంత్రం అంటే భావాలను

ఏ సంకోచం లేకుండా వ్యక్తీకరించమని

నేర్చుకున్నాం మరి ఇదేమిటి

నోటి మాటను తూటలా ఎక్కుపెడుతూ

సాటివారిని భయభ్రాంతులకు గురిచేస్తున్నాం

ఎవరు ఏమి చేయాలో కూడదో మనమే నిర్దేషిస్తున్నాం

గమ్యం మరచి , లక్ష్యం విడచి

మనలోనే మనం వేరుపడి

మనం ఎటుపోతున్నాం.. ముందుకా వెనక్కా.. 31.10.12

                                

                                  -కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై

ఎవరైనా చెప్పగలమా

ఏ తీరాలకు ఈ పయనం

అంతే తెలియని గమనం

అలసిపోతున్నా ఆగని వైనం

పురోగమిస్తున్నమో.. తిరోగమిస్తున్నమో

ఎవరైనా చెప్పగలమా..

ఆరడుగలు చాలవనా

వేల ఎకరాల భూకబ్జాలు చేయాలా..

నాలుగు వేళ్ళు నోటిలోకి చాలవా

కోట్లకు కోట్లు మింగేసే తీరాలా

పురోగమిస్తున్నమో.. తిరోగమిస్తున్నమో

ఎవరైనా చెప్పగలమా..

నమ్మిన వారిని ముంచేసే

నయవంచకు తెలివనుకునే తీరును

నాయకత్వమనుకునే భ్రమను చూసి

పురోగమిస్తున్నమో.. తిరోగమిస్తున్నమో

ఎవరైనా చెప్పగలమా..

ఆశ నిరాశల వలయంలో

నిత్యం సంఘర్షణ..

మనసులోని ఆలోచనలకూ

తప్పని పరస్పరం వైరుధ్యాల ఘర్షణ

మనసు ప్రశాంతత లేని మానవ సమాజంలో

పురోగమిస్తున్నమో.. తిరోగమిస్తున్నమో

ఎవరైనా చెప్పగలమా..  13.10.12

                     -కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై 

అక్షరకేతనం

రండి సోదరాలా

అక్షరాలమై జనిద్దాం

ఆలోచనలమై చరిద్దాం

తిమిరాలను కరిగించే

అరుణాకిరణాలమై ఉదయిద్దాం..

ఎవరు చెప్పారు

కవిత్వం వెలుగులు పూయదని

ఎవరన్నారు

పదాలు పోరుబాటకు ఊపిరవ్వదని

కవిత పాటై పల్లవించిందా

ప్రతి గుండె మేలుకొంటుంది

కవిత్వం పాతపడిందనుకంటే తప్పు

అది మన జీవితాన అక్షరకేతనం

 కవిత్వం రాయలంటే

రక్తమే సిరాగా మారాలి

సలసలా కరిగే స్పందనవ్వాలి

ఆలోచనల్లోని అక్షరాలు

అస్త్రాలుగా  పుట్టుకు రావాలి

ఏమి పట్టనట్టు ఉండే లోకాన్ని

చైతన్య గీతాలై తట్టి లేపాలి..

              -కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై  

అమ్మా మరో జన్మ ఇవ్వవా..

ఎందుకో మరి.. ఈ రేతిరి నిదురపట్టడంలేదు

కలలు ప్రసవించే రేతిరి

కళ్ళ ముందు కఠిన వాస్తవాలు నిలుపుతుంటే

బాల్యం లో తొడుక్కున్న ఊహా రెక్కలు

ఒకొక్కటే రాలిపోతున్నాయి

కళ్ళ మేఘాలు కూడా ఒట్టిపోయాక

కన్నీళ్ళూ రాల్చలేని ఎడారితనం

ఇసుకతుపానులా చుట్టుముట్టేస్తుంటే నిదురెట్టపోను..

ఎందుకోమరి ..హాయిగా నవ్వలేకున్నాను

వెన్నెల జాబిల్లిలు పూచిన

ఆకాశం మసకబారింది

ఎగురేసుకున్న గాలిపటాలు

దారం తెగి ఎటో కొట్టుకుపోతుంటే

గమ్యం గురించి ఆలోచించే తీరికేది

ఎంత విర్రవీగిన ఇనుప చువ్వయినా

వేడిచేస్తే మెత్తగా వంగిపోయినట్టు

నెత్తినిండా ఒత్తిళ్ళ సాలిళ్ళ గూళ్లు

అల్లుకు పోతుంటే నేనూ లొంగిపోయాను..

నవ్వడం మరచి నటించడం నేర్చాను

చస్తూ బతకడం కంటే చావేనయం

చుట్టూ అందరూ నాలాగే ఉన్నట్టుంది

ప్లాస్టిక్ నవ్వులు పలకరింపులు తప్ప

పక్కోడి గురించి పట్టించుకునే తీరికేది

మనిషిలా ఎవడూ బతకడం లేదు

అమ్మా మరో జన్మ ఇవ్వవా...

స్వచ్చమైన మనిషిగా  మళ్ళీ పుట్టాలని ఉంది  (30.10.12)

                             - కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై

ఆకు రాలిన చప్పుడు

ఆకు రాలిన చప్పుడు

వసరాలో నులకమంచంపై భీష్ముడిలా

చావుకోసం ఎదురుచూస్తూ

అలసిపోతున్న గాజు కళ్ళ దృశ్యం

ఉచ్వాస నిఛ్వాసల ఊగిసలాట

తులసి తీర్థం కూడా పోసే ఓపికలేక

ఇంకా ఊపిరిపోదేమని ప్రశ్నించుకుంటూ

కాసులు ఖర్చవుతున్నాయని  కీచులాటల దృశ్యం

ఆస్తి పంపకాలకోసం

కొన ఊపిరి ఆగకమునుపే పేచీలు

రెక్కలు ముక్కలు చేసుకున్న జీవితం

అంతిమదశలో గుండె ముక్కలు చేసుకుంటున్న దృశ్యం

ఎలాగోలా దహన సంస్కారం అయింది

ఆభిమానమున్నవారి భుజాలపై సాగిన శవయాత్ర

ఎంత గొప్పగా చేశారు కన్నవారి అంత్యక్రియలు

పదోరోజు కర్మ క్రియలకు పుల్ పేజీ యాడ్ దృశ్యం

                                         11.10.12

                    //కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై //

ప్రేమ సందేశం

పరవశమంటావో.. పరాధీనమంటావో

ఏదైతేనేం నీ ఆలోచనలే ఊపిరవుతున్నాయి

నిటూర్పులంటావో .. నిరాశలంటావో

ఏమైతేనేం నీ జ్ఞాపకాలే పరిమళిస్తున్నాయి

జీవన వనంలో తోడుగా నీ ఉంటావని

నీ తలపులతో పరిభ్రమిస్తూంటే

కలలమేడలు కూలుతున్న చప్పుడు విని

కాలం వెక్కిరిస్తూ వెళ్ళిపోతోంది

ఇంకా ఎంత కాలం చెప్పు

మేఘ సందేశం పంపుదామంటే

నీలాకాశంలో మేఘాలేవి కనబడటం లేదు

ప్రేమలేఖ పావురాయితో పంపుదామనుకుంటే

పావురాల రెక్కలు ఎవరో కత్తిరించేసినట్టున్నారు

ఈ దూరాలు దగ్గరవ్వాలంటే

నీ మౌనం చిరునవ్వై ఘనీభవించాలి..

నీ పలకరింపు తొలకరిగా కురసి

నా ఎదలోగిలి పులకరింపుతో పొంగిపోవాలి

                      //కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై  //

                                  10-10-12

అడుగేసి చూడు

నిదురపట్టని కళ్ళకు కలలు కూడానా...

కడలిలా కల్లోలాలు తప్ప...

సుడులు తిరుగుతన్న

ఆలోచనా తరంగాలు తప్ప

నిరాశావాదికి ఆశలు కూడానా

నిటూర్పుల వడగాల్పులు తప్ప

నిర్వేదపు వేదనా భరిత

కన్నీటి చారికలు తప్ప..

ఎందుకు నేస్తమా అంతగా

కుదేలై కుములుతావు

ఎందుకు మిత్రమా అంతలా

వగచి వగచి జీవచ్ఛవమౌవుతావు

ఒక్కో అడుగు వేయి ముందుకు

నిండు ఎడారైనా నీ ముందు వసంతమై చిగురిస్తుంది

చేయి చాపి అందుకోవాలని చూడు

వేలమైల దూరమైనా కూతవేటుకు

నీ పాదాల ముందు వాలి ప్రణమిల్లుతుంది

                         -కరణం లుగేంద్ర పిళ్ళై

                                 11-10-2012